هدفمان بازگشت به جمع مدعیان است/ تراکتور را با نظر سرمربی تقویت میکنیم
خدمات رایگان دندانپزشکی و ویزیت اطفال برای عموم مردم
یک تا دو روز مرخصی ویژه در ماه برای زنان تعیین شود
سقف تراکنش با رمز دوم ثابت افزایش یافت
انعقاد تفاهم نامه پارک علم و فناوری آذربایجان شرقی با جهاددانشگاهی
اعلام محدودیت های ترافیکی در محورهای شمالی کشور تا یکشنبه
بهدنبال تشدید تنش با ایران نیستیم
تداوم سرمای شدید و مه در آذربایجان شرقی
اسرائیل، به عنوان نخستین دولت جهان، جمهوری سومالیلند را بهطور رسمی بهعنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخت؛ اقدامی که بیش از سه دهه پس از جدایی سومالیلند از سومالی صورت میگیرد.
حواشی اخیر پیرامون کریم باقری، چهره باسابقه فوتبال ایران، بار دیگر نگاهها را به نقش و مسئولیت اجتماعی اسطورههای ورزشی در قبال توهینهای قومی و رفتارهای غیرفرهنگی در ورزشگاهها معطوف کرده است؛ موضوعی که طی سالهای گذشته، بویژه برای هواداران تراکتور و مردم آذربایجان، همواره حساسیتبرانگیز بوده است.
خاموشی، اگرچه بیصدا رخ میدهد، اما همچون موجی پنهان، بنیانهای اقتصادی و اجتماعی را در هم میشکند و زندگی روزمره را به میدان بحران تبدیل می کند.
وقتی شهر هنوز در تبِ نگرانیهای سلامت میسوزد، یک بیلبورد با وامگرفتن از زبان بیماری، مرز باریک میان خلاقیت تبلیغاتی و ایجاد اضطراب عمومی را نادیده میگیرد؛ جایی که یک واژه نابهجا میتواند بیش از آنکه پیام اقتصادی بدهد، هشداری ناخواسته به جامعهای نگران تحمیل کند.
در حالیکه مدیران باشگاه مس سونگون ورزقان از کمبود بودجه و احتمال واگذاری تیم فوتبال سخن میگویند، انتشار تصاویری از فعالیت آکادمی این باشگاه در خوی، موجی از پرسشها و انتقادها را در میان افکار عمومی ورزقان برانگیخته است. این اقدام متناقض، بار دیگر ضرورت شفافیت و پاسخگویی مدیران باشگاه را یادآوری میکند.
ده آذر، روز شهادت آیتالله مدرس و روز مجلس، فرصتی است برای مرور نقش و اثرگذاری نمایندگانی که مسئولیت خود را جدی گرفتهاند. دو سال نخست فعالیت رضا علیزاده در مجلس شورای اسلامی را میتوان دورهای دانست که وزن ورزقان و خاروانا در تصمیمسازیهای ملی بیشتر شد.
ترافیک تبریز دیگر یک درد معمولی نیست؛ این یک بحران شهری است که هر روز صبر شهروندان را به امتحان میگذارد و نفس خیابانها را میگیرد.
دیزمار فقط یک جنگل نیست؛ رگهای سبزی است که از دل قرهداغ تا کرانههای ارس میدود و نفس آذربایجان را تازه میکند. اما امروز این ریههای زنده، زیر شعلههایی میسوزند که هر ثانیهاش، دهها سال حیات را میبلعد.
در حالی که آذربایجان هنوز از بحران آلودگی هوا رهایی نیافته بود، شعلههای آتش در دل قرهداغ یکبار دیگر هشدار بزرگی را زنده کرد؛ هشداری درباره چرخهای فرساینده از کمبود امکانات، مدیریت مقطعی و بیپناهی جنگلهایی که هر سال قربانی بیتوجهی میشوند.