اضافه شدن دو دستیار به کادرفنی تراکتور
آپدیت ۲۰۲۶ ویندوز ۱۱ با آپدیت تسکبار و ایموجیها معرفی شد
ساعت کار ادارات در ماه مبارک رمضان اعلام شد
کاهش محسوس دما پس از گرمای بهاری در آذربایجان شرقی
تأکید مدیرعامل سازمان منطقه آزاد ارس بر نوآوری در خدمات سفر و ارتقای رضایتمندی گردشگران
آینده معدن با فناوری است/ حرکت از مادهمحوری به فناوریمحوری
دستگیری باند حفاری غیرمجاز در بستر مهرانرود تبریز
هدفمان کسب سه امتیاز بود/ اسکوچیچ چیزهای زیادی به فوتبال ایران اضافه کرد
مردم حق دارند بدانند سرنوشت ثبت ملی قلعههای شیور و کلهر چه شده است. ثبت ملی، تنها یک عنوان تشریفاتی نیست؛ سپری قانونی برای حفاظت، جذب اعتبار، جلوگیری از تخریب و مقابله با تعرضهاست. وقتی ثبت ملی به تعویق میافتد، در واقع حفاظت نیز به تعویق میافتد و در این فاصله، فرسایش، تخریب و بیتوجهی کار خود را میکند.
دهم دیماه ۱۲۹۰ شمسی، تبریز نه فقط در سوگ کربلا که در عزای آزادی نشست؛ روزی که سربازخانه شهر به صحنه اعدام مشروطهخواهان بدل شد و چوبهدار روسها، خون تازهای بر تاریخ مقاومت این شهر افزود.
اسرائیل، به عنوان نخستین دولت جهان، جمهوری سومالیلند را بهطور رسمی بهعنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخت؛ اقدامی که بیش از سه دهه پس از جدایی سومالیلند از سومالی صورت میگیرد.
شهر تنها مجموعهای از خیابانها و ساختمانها نیست؛ شهر حافظه دارد، هویت دارد و حاصل تصمیمهایی است که گاه دههها بعد معنی خود را آشکار میکنند. احداث شهرک رشدیه در شمالغرب تبریز، در پای کوه سرخ عینالی، یکی از همان تصمیمهای آگاهانه است؛ محلهای که در دهه ۱۳۶۰ توسط مردان فراخ نگر در باغمیشه شکل گرفت تا کیفیت زندگی، آرامش و پیوند با طبیعت را به متن شهر بازگرداند.
تراکتور خواهان قانونگریزی نیست و هوادارانش نیز مدافع بیاخلاقی نیستند. مطالبه اصلی، چیزی جز عدالت، انصاف و رفتار برابر نیست. امید میرود کمیته استیناف، با نگاهی دقیقتر، منصفانهتر و به دور از فشارهای مرسوم، رایی صادر کند که هم حق باشگاه و هوادارانش را رعایت کند و هم شأن فوتبال ایران را در نگاه آسیا و جهان حفظ نماید.
فوتبال در ایران صرفاً یک ورزش نیست؛ بلکه یک سازوکار قدرتمند اجتماعی است که لایههای پنهان هویت، قدرت و توزیع منابع در جامعه را آشکار میسازد. از خیابانهای شلوغ تهران تا کوچهباغهای شهرهای کوچک، فوتبال زبان مشترکی است که میتواند به سرعت تبدیل به نماد یک جنبش یا نقطه کانونی یک نزاع هویتی شود. این پدیده توانایی بینظیری در ایجاد شور و همبستگی ملی دارد، اما همزمان، میتواند بستری برای بازتولید شکافهای تاریخی، بهویژه میان مرکز و پیرامون باشد. تقابل پایتخت و شهرستانها در فوتبال ایران، بازتابی عینی از توزیع نامتوازن قدرت، منابع و توجه رسانهای در ساختار سیاسی و اقتصادی کشور است.
حواشی اخیر پیرامون کریم باقری، چهره باسابقه فوتبال ایران، بار دیگر نگاهها را به نقش و مسئولیت اجتماعی اسطورههای ورزشی در قبال توهینهای قومی و رفتارهای غیرفرهنگی در ورزشگاهها معطوف کرده است؛ موضوعی که طی سالهای گذشته، بویژه برای هواداران تراکتور و مردم آذربایجان، همواره حساسیتبرانگیز بوده است.
خاموشی، اگرچه بیصدا رخ میدهد، اما همچون موجی پنهان، بنیانهای اقتصادی و اجتماعی را در هم میشکند و زندگی روزمره را به میدان بحران تبدیل می کند.
وقتی شهر هنوز در تبِ نگرانیهای سلامت میسوزد، یک بیلبورد با وامگرفتن از زبان بیماری، مرز باریک میان خلاقیت تبلیغاتی و ایجاد اضطراب عمومی را نادیده میگیرد؛ جایی که یک واژه نابهجا میتواند بیش از آنکه پیام اقتصادی بدهد، هشداری ناخواسته به جامعهای نگران تحمیل کند.