پروژههای آماده افتتاح منطقه ۷ تبریز در هفته دولت مصاحبه منطقه ۷
انفجارهای جدید در جنوب لبنان / تخریب مرکز سالمندان
دهم شهریور، اختتامیه جشنواره کتابخوانی عشایری در کلیبر
کشف ۱۵ دستگاه ماینر غیرمجاز قاچاق در عجب شیر
عملیات محیطبانان برای مهار آتشسوزی در منطقه دیزمار
آغاز فعالیت ۲۵ اتوبوس برقی در مسیر BRT همزمان با میلاد پیامبر اکرم اسلام (ص)
طرز تهیه بادمجان ترکی؛ غذایی خوشمزه با ظاهری جذاب!
دعوت مدیرکل انتقال خون آذربایجان شرقی از مردم برای اهدای خون
«زبان مادری» نه تنها روایت اسطورهها و آیین ملتهاست، بلکه حافظه تاریخی و شیوه زیست هر جامعه را نشان میدهد؛ در این میان هرچند تدریس زبان مادری و محلی با چالشهای فراوانی مواجه است اما طبق اصل ۱۵ قانون اساسی کشور «تدریس ادبیات محلی در مدارس آزاد است» که با استناد بر همین اصل ۶ سال پیش برای تدوین پیشنویسی، کارگروهی در آموزش و پرورش تشکیل شد؛ کارگروهی که تاکنون خروجی نداشته است.
پاسداشت زبان مادری، نه تقابل با دیگر زبانهاست و نه مرزبندی با جهان؛ بلکه تأکید بر تنوع و غنای انسانی است. جهانی که در آن زبانها مجال زیستن داشته باشند، جهانی رنگینتر، انسانیتر و عادلانهتر خواهد بود.
با توجه به اتفاقات شوکه کننده امروز در مجلس در خصوص مخالفت دولت با طرح آموزش زبانهای محلی بنظر می رسد پزشکیان رئیس جمهور، نه در راس دولت است و نه توانایی عزل افراد ناهمسو با وعده ها و اهداف دولت خود را دارد.
رئیس کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس، بر لزوم حفظ زبانها و فرهنگهای بومی کشور تأکید کرد و گفت: در کشور ما ۸۴ زبان بومی وجود داشته که متأسفانه ۴۰ مورد از آنها منقرض شده است. اگر اقدام جدی نکنیم، بخش مهمی از هویت فرهنگیمان را از دست خواهیم داد.
نماینده تبریز، اسکو و آذرشهر در مجلس در خصوص موضوع مخالفت دولت و مجلس با طرح تدریس زبان های محلی گفت: تضعیف جایگاه زبان مادری تک تک اقوام، تقویت جبهه معاندین و تفرقه افکنان این ملت بزرگ است.
باور کنید مشکلات استان ما دست کمی از استانهای دیگر ندارد. دریاچهمان در حال نابودی و نیازمند برنامههای عملیاتی است. آلودگی هوای تبریز، دمار از روزگار مردمان این دیار درآورده است. ناترازی انرژی در این استان غوغا میکند. کودکان و نوجوانانش همچنان شب را به امید تحصیل به زبان مادری به صبح میرسانند. دشتهایش هر روز نشست میکند و از همه مهمتر، مدیرانش سالهاست فقط تمرین "بلی" میکنند و در جزئیترین موارد، استقلال فکری و تصمیمگیری ندارند.
ما در طول هفتاد سال گذشته فرزندان نزدیک به نیمی از جمعیت کشور، یعنی اقوام غیرفارسی زبان کشورمان، را مجبور کردهایم که از سال اول دبستان زبان فارسی بیاموزند و به زبان فارسی آموزش ببینند. ما با تحمیل آموزش زبان فارسی به کودکانی که زبان مادریشان فارسی نیست، آنان را با یک توقف چند ساله در حساسترین سالهای عمر در فرایند اجتماعی شدنشان روبه رو میکنیم. این که ۶۷ درصد مردودی دانشآموزان پایه یک و دوی دبستان متعلق به ۹ استان دوزبانه کشور است، موید چنین مشکلی است. کودکان ایرانی غیرفارسی زبان وقتی سرانجام با زبان فارسی کنار می آیند و آن را یاد میگیرند که سنین کودکی را از دست داده اند. سنینی که سرنوشتسازترین دوره برای یادگیری و تمرین ویژگیهایی است که بعدا برای حضور موثر و مستمر در فرایند آفرینش توسعه، موردنیاز است.