به گزارش پایگاه خبری مساوات، انار فقط یک میوه خوش رنگ و سرشار از ترکیبات گیاهی نیست؛ پژوهش ها نشان داده اند که برخی ترکیبات موجود در آن می توانند از طریق میکروب های روده به ماده ای به نام اورولیتین A (Urolithin A) تبدیل شوند؛ مولکولی که به دلیل نقش احتمالی اش در کمک به پاکسازی میتوکندری های آسیب دیده، توجه زیادی را در پژوهش های مرتبط با پیری و سلامت عضلات به خود جلب کرده است.
میتوکندری ها را معمولا «نیروگاه سلول» می نامند، زیرا بخش مهمی از انرژی مورد نیاز سلول را تولید می کنند. با افزایش سن، عملکرد میتوکندری ها می تواند کاهش پیدا کند و سلول در مدیریت میتوکندری های فرسوده با مشکل بیشتری مواجه شود. یکی از سازوکارهای طبیعی بدن برای مقابله با این وضعیت، میتوفاژی است؛ فرایندی که طی آن میتوکندری های آسیب دیده شناسایی و برای بازیافت یا حذف آماده می شوند.
اورولیتین A در مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی به عنوان محرکی برای این فرایند شناخته شده است. به همین دلیل، پژوهشگران بررسی کرده اند که آیا افزایش دسترسی بدن به این مولکول می تواند به حفظ عملکرد عضلات در دوران سالمندی کمک کند.
نکته جالب اینجاست که انار مستقیما حاوی اورولیتین A نیست. بلکه ترکیباتی از خانواده الاژیتانین ها و اسید الاژیک موجود در برخی مواد غذایی، از جمله انار، می توانند در روده تحت تاثیر میکروبیوم به اورولیتین A تبدیل شوند. به همین دلیل میزان تولید این ماده در بدن افراد مختلف یکسان نیست.
میوه ای که به پاکسازی نیروگاه های فرسوده سلول کمک می کند
از کرم و موش تا انسان
مطالعات اولیه روی جانوران نتایج امیدوارکننده ای داشتند و همین موضوع پژوهشگران را به سمت آزمایش های انسانی سوق داد.
در یک کارآزمایی تصادفی، دوسوکور و کنترل شده با دارونما روی افراد ۶۵ تا ۹۰ ساله، مصرف روزانه ۱۰۰۰ میلی گرم اورولیتین A به مدت ۴ ماه با بهبود استقامت برخی عضلات همراه بود.
مطالعه دیگری در بزرگسالان میانسال نیز گزارش کرد که مصرف اورولیتین A با افزایش حدود ۱۲ درصدی قدرت عضلانی همراه بوده و برخی شاخص های مرتبط با سلامت میتوکندری و التهاب نیز تغییر کرده اند.
با این حال، شواهد انسانی هنوز به اندازه ای نیست که بتوان اورولیتین A را درمان قطعی ضعف عضلانی یا راهی اثبات شده برای مقابله با پیری دانست. یک مرور نظام مند در سال ۲۰۲۴ که پنج مطالعه و ۲۵۰ فرد سالم را بررسی کرد، شواهدی از بهبود قدرت و استقامت عضلات و تغییر برخی شاخص های میتوکندریایی پیدا کرد، اما تاکید کرد که برای مشخص شدن اثرات بلندمدت به مطالعات بیشتری نیاز است.
پژوهش ها هنوز ادامه دارند
این حوزه همچنان فعال است. برای نمونه، یک مطالعه تصادفی و دوسوکور جدید با حمایت شرکت Amazentis در حال بررسی تاثیر مصرف روزانه ۵۰۰ یا ۱۰۰۰ میلی گرم اورولیتین A بر قدرت و عملکرد عضلات افراد میانسال است و تکمیل آن برای سال ۲۰۲۷ پیش بینی شده است.
بنابراین، جذابیت انار در این زمینه بیشتر از آنکه به معنای «ترمیم مستقیم عضلات» باشد، به ارتباط میان ترکیبات غذایی، میکروبیوم روده، اورولیتین A و فرایند میتوفاژی مربوط می شود.
در واقع، شاید یکی از جالب ترین نکات این داستان این باشد که یک میوه معمولی مانند انار می تواند مواد اولیه ای در اختیار میکروب های روده قرار دهد تا در بدن به مولکولی تبدیل شوند که دانشمندان آن را به عنوان یکی از مسیرهای احتمالی حمایت از سلامت میتوکندری و عملکرد عضلات بررسی می کنند.
اطلاعات موجود در این مطلب تنها برای افزایش آگاهی ارائه شده اند و جایگزین مشاوره یا درمان پزشکی نیستند. حتما قبل از هرگونه اقدامی با پزشک مشورت کنید، به ویژه اگر بیماری خاصی دارید یا دارو مصرف می کنید.
