به گزارش پایگاه خبری مساوات، هنوز آفتاب بر دامنههای سرسبز گنبرف ننشسته که عطر گلهای محمدی در کوچههای روستا میپیچد؛ اما امسال مقصد بخشی از این گلها نه دیگهای گلابگیری است و نه بازار. سبدهای پر از گل، این بار راهی مدرسه شدهاند؛ جایی که قرار است عطر مهربانی مردم، دیوارهای نیمهتمام یک دبستان را کامل کند و سقفی امن بر رؤیاهای کودکان روستا بسازد.در روستای گنبرف از توابع شهرستان اسکو، مردم تصمیم گرفتهاند به جای کمک نقدی، بخشی از حاصل دسترنج یکساله خود را نذر آینده فرزندانشان کنند. گلهایی که هر سال عطرشان در شیشههای گلاب ماندگار میشد، امسال قرار است در کلاسهای درس و لبخند دانشآموزان جاودانه شود.
وقتی هر گل، آجر یک مدرسه میشود
دبستان خاقانی گنبرف با ۲۸۰ دانشآموز در ۱۰ کلاس، سالهاست با کمبود فضای آموزشی روبهرو است. ساختمان جدید مدرسه در کنار بنای فعلی در حال ساخت است، اما کمبود اعتبارات، روند تکمیل آن را کند کرده است.خانم فرضی، مدیر دبستان خاقانی، در گفتوگو با خبرنگار فارس میگوید: فضای فعلی دیگر پاسخگوی تعداد دانشآموزان نیست و پروژه مدرسه جدید نیز به دلیل محدودیت منابع مالی با کندی پیش میرود.وی میافزاید: پس از نشست با مدیریت آموزش و پرورش شهرستان اسکو، انجمن اولیا و مربیان، دهیاری و شورای اسلامی روستا، تصمیم گرفتیم از ظرفیت مردم استفاده کنیم؛ مردمی که شاید توان کمک نقدی نداشته باشند، اما حاضرند ارزشمندترین محصول باغهای خود را برای آینده فرزندانشان هدیه کنند.
گلریزان با عطر گلهای محمدی («قیزیلگول»)همزمان با فصل برداشت گل محمدی، چهار پایگاه برای جمعآوری گلهای اهدایی در روستا راهاندازی شد که یکی از آنها در حیاط مدرسه قرار دارد؛ جایی که خانوادهها همراه فرزندانشان سبدهای گل را تحویل میدهند و در این حرکت خیرخواهانه سهیم میشوند.برای مردم گنبرف، گل محمدی تنها یک محصول کشاورزی نیست؛ اهالی این روستا در زبان محلی آن را «قیزیلگول» یا گل سرخ مینامند؛ گلی که سالهاست با فرهنگ، هویت و زندگی مردم این منطقه گره خورده است. آذربایجان شرقی نیز با تولید انبوه گل محمدی، رتبه پنجم کشور را در اختیار دارد و شهرستان اسکو در میان مناطق استان، جایگاه نخست تولید این محصول را به خود اختصاص داده است؛ به همین دلیل هر سال در میانه تیرماه، جشنواره گل سرخ گردشگران بسیاری را به این منطقه میکشاند.باغهای گنبرف نیز با باغهای مشهور کاشان تفاوت دارند؛ اینجا بوتههای گل محمدی بر دامنههای کوه و به صورت پلکانی روییدهاند و در میان درختان گردو، گیلاس و سیب، منظرهای چشمنواز خلق کردهاند. روستایی که مردم منطقه آن را «گونبر» به معنای «آفتابگیر» مینامند و با حدود چهار هزار نفر جمعیت، یکی از پرجمعیتترین روستاهای آذربایجان شرقی به شمار میرود؛ روستایی که بسیاری معتقدند در آیندهای نهچندان دور به شهر تبدیل خواهد شد.
شاید همین دلبستگی مردم به «قیزیلگول» است که ارزش این اقدام را دوچندان میکند؛ زیرا آنان بخشی از ارزشمندترین محصول باغهای خود را نه برای کسب درآمد، بلکه برای ساخت مدرسهای بهتر و آیندهای روشنتر برای فرزندانشان هدیه کردهاند.
اهدایی ۱۰۰۰ کیلوگرم گل برای احداث مدرسه
مدیر مدرسه میگوید: تنها در نخستین روز اجرای این پویش و فقط در یکی از پایگاههای مستقر در مدرسه، نزدیک به یک هزار کیلوگرم گل محمدی جمعآوری شد و این روند تا پایان فصل برداشت ادامه خواهد داشت که معمولا تا اوایل مرداد ماه ادامه دارد.وی افزود: تمامی درآمد حاصل از فروش گلهای اهدایی نیز بدون واسطه صرف تکمیل دبستان خیرساز گنبرف خواهد شد؛ مدرسهای که سالهاست کودکان روستا چشمانتظار افتتاح آن هستند.
عطری که در کلاسهای درس ماندگار میشود
خانم فرضی که هر روز مسیر اسکو تا گنبرف را برای حضور در مدرسه طی میکند، میگوید: دیدن کودکانی که همراه پدر و مادرشان سبدهای گل را برای ساخت مدرسه میآورند، امید را زنده میکند.
عطری که تا سالها در کلاسهای درس میماند
شاید چند روز دیگر فصل گل محمدی به پایان برسد و عطر گلها از باغهای گنبرف رخت بربندد؛ اما عطر این همدلی در حافظه کودکان روستا ماندگار خواهد ماند.سالها بعد، وقتی زنگ مدرسه جدید به صدا درآید، هر کلاس و هر دیوار این بنا روایتگر داستان مردمی خواهد بود که ثابت کردند برای ساختن آینده، لازم نیست ثروتمند باشی؛ گاهی کافی است بخشی از دسترنجت را با عشق ببخشی.در گنبرف، گلهای محمدی امسال فقط گلاب نشدند؛ آنها به امید، به مدرسه و به آیندهای روشن برای کودکان این روستا تبدیل شدند.
