مساوات- احمد حسننژاد: امروز روز زبان مادری است، روز زبان مادری میلیونها انسانی که هنوز نتوانستهاند با خود ارتباط برقرار کنند، خودشان باشند و به خودشان ارج بنهند. میلیونها انسانی که از خود بریده و در دیگری احساس بیگانگی میکنند.
سخن گفتن از زبان مادری، سخن گفتن از ریشههاست؛ از نخستین واژههایی که با آنها جهان را شناختیم، عشق را فهمیدیم و ترسهایمان را نام گذاشتیم. زبان مادری فقط ابزار ارتباط نیست، خانه نخستینِ اندیشه و احساس ماست؛ جایی که هویت در آن شکل میگیرد و معنا جان میگیرد.
زبان مادری، حافظه جمعی یک ملت است. در واژههای آن، تاریخ نفس میکشد، فرهنگ جریان دارد و تجربه نسلها به نسلهای بعدی سپرده میشود. هر زبان، روایتی یگانه از جهان است؛ شیوهای خاص برای دیدن، فهمیدن و زیستن. با تضعیف هر زبان، بخشی از این روایت انسانی خاموش میشود.
اهمیت زبان مادری تنها در بُعد عاطفی آن خلاصه نمیشود؛ پژوهشها نشان دادهاند کودکانی که آموزش را با زبان مادری آغاز میکنند، اعتمادبهنفس بیشتر، یادگیری عمیقتر و پیوند هویتی استوارتری دارند. زبان مادری، پلی است میان خانه و جامعه، میان سنت و آینده.
پاسداشت زبان مادری، نه تقابل با دیگر زبانهاست و نه مرزبندی با جهان؛ بلکه تأکید بر تنوع و غنای انسانی است. جهانی که در آن زبانها مجال زیستن داشته باشند، جهانی رنگینتر، انسانیتر و عادلانهتر خواهد بود.
زبان مادری، یادآور این حقیقت است که هر انسان حق دارد خود را آنگونه که هست بیان کند؛ بیواهمه، بیتحقیر و بیانکار. پاسداشت آن، پاسداشت کرامت انسان است.
