به گزارش پایگاه خبری مساوات، جریان یافتن دوباره آب در بستر رودخانه «آجیچای» تبریز و رهاسازی حقآبه از پشت سدهای «علویان» مراغه و «قلعهچای» عجبشیر، نشان داد که هرگاه اراده مدیریتی با مطالبهگری صحیح رسانهها همراه شود، میتوان بر موانع غلبه کرد. این اتفاق مبارک، جانی دوباره به پیکر رنجور دریاچه بخشیده و بارقههای امید را در دل مردم منطقه زنده کرده است.
اما این پایان ماجرا نیست؛ این پیروزی زمانی پایدار خواهد بود که «استمرار» و «نظارت دقیق» سرلوحه کار متولیان امر قرار گیرد. در این راستا، چند نکته خطاب به مسئولان و شرکت آب منطقهای آذربایجانشرقی ضروری است:
رصد هوشمند و مقابله با انحراف آب
بسیار حیاتی است که شرکت آب منطقهای با نظارت مستمر و گشتهای بازرسی، اجازه ندهد این حقآبه در مسیر رسیدن به دریاچه، توسط موتورپمپهای غیرمجاز یا انحراف در نهرهای سنتی به یغما برود. آبی که از سدها رها میشود، سهم انحصاری دریاچه است و نباید در مسیر «گم» شود.
تکمیل زنجیره با فاضلاب تصفیهشده تبریز
اگرچه رهاسازی از سدها گام بزرگی است، اما نباید از سهم حیاتی تصفیهخانه فاضلاب کلانشهر تبریز غافل شد. وعده انتقال سالانه میلیونها مترمکعب آب تصفیهشده به دریاچه اورمیه هنوز به طور کامل عملیاتی نشده است. تا زمانی که این منبع پایدار به چرخه احیا نپیوندد، نمیتوان از ثبات وضعیت دریاچه اطمینان داشت.
لزوم مدیریت علمی و غیرمقطعی
احیای دریاچه ارومیه نباید به رهاسازیهای مقطعی محدود شود. رسانههای استان تا رسیدن به وضعیت تثبیتشده، بر نحوه مدیریت منابع آبی و انجام تعهدات دستگاههای اجرایی نظارت خواهند داشت.
با بارشهای رحمت الهی و تدابیر ستاد احیا دریاچه اورمیه، امروز شاهد روزهای خوبی برای دریاچه هستیم؛ اما برای اینکه این روزها به «خاطرهای کوتاه» تبدیل نشوند، لازم است مدیران استان به جای دیدارهای تشریفاتی، تمرکز خود را بر مدیریت وجب به وجب مسیرهای انتقال آب و اتمام پروژههای نیمهتمام تصفیه فاضلاب معطوف کنند.
دریاچه اورمیه تنها با «آب» زنده میماند، نه با «وعده».
