مساوات _احمد حسننژاد: ۲۵ آبانماه، سالروز درگذشت دو چهره برجسته و ماندگار تاریخ و فرهنگ ایران، آذربایجان و قرهداغ است؛ ستارخان، سردارملی و علامه محمدتقی جعفری؛ دو شخصیتی که هر یک در عرصهای متفاوت، نام و آوازهای فراتر از مرزهای جغرافیایی و ملی یافتهاند.
ستارخان با ایستادگی و نقش تاریخی خود در نهضت مشروطه، به نماد آزادیخواهی و مقاومت در تاریخ ایران تبدیل شد و علامه محمدتقی جعفری نیز با اندیشههای ژرف فلسفی، دینی و انسانی، نام خود را در محافل علمی و فرهنگی ایران و جهان ماندگار ساخت.
با این حال، جای تأمل و تأسف است که این دو شخصیت، با وجود برخورداری از جایگاهی شناختهشده در سطح ملی و بینالمللی، در آذربایجان و بهویژه قرهداغ، آنچنانکه شایسته است مورد توجه، معرفی و پاسداشت قرار نمیگیرند.
تأسفبارتر آنکه امسال نیز همچون سالهای گذشته، ظاهراً هیچ همایش، برنامه یا مراسم شاخصی در شأن این دو شخصیت برجسته در تبریز و ورزقان برگزار نمیشود. گویی قرار نیست سالروز درگذشت مفاخری که نامشان بخشی از اعتبار تاریخی و فرهنگی این سرزمین است، فرصتی برای بازخوانی میراث و معرفی اندیشه و خدماتشان به نسلهای جدید باشد.
چگونه ممکن است سرزمینی که ستارخان و علامه جعفری را در دامان خود پرورش داده، از ظرفیت تاریخی، فرهنگی و فکری آنان برای تقویت هویت و حافظه جمعی خود بهره کافی نبرد؟
بزرگداشت این شخصیتها نباید به انتشار چند پیام مناسبتی یا درج نام آنان در تقویم محدود شود. معرفی اندیشهها، آثار، مبارزات و میراث این دو چهره به نسل جوان، وظیفهای فرهنگی و تاریخی است که بر دوش نهادهای فرهنگی، دانشگاهها، رسانهها، فعالان اجتماعی و مدیران منطقه قرار دارد. قرهداغ و آذربایجان شایسته آناند که فرزندان نامدار خود را در متن زندگی فرهنگی و اجتماعی خویش زنده نگه دارند.


















