ساماندهی و توسعه فضای سبز در محدوده پلیسراه تبریز ـ مرند
دستگیری سارق حرفه ای قطعات خودروهای سنگین با ۶ فقره سرقت در “مرند”
ممنوعیت ورود مرغ زنده بالای ۲.۶ کیلوگرم به کشتارگاههای آذربایجانشرقی
دو زمینلرزه در ساعات اولیه صبح در خوی
تسریع عملیات عمرانی پروژه های شهرداری منطقه ۲
خرید نان برای مصرفکنندگان واقعی بدون محدودیت و تغییر قیمت ادامه دارد
اختلاف بر سر اورانیوم، مذاکرات ایران و آمریکا را به بنبست نزدیک کرد
وعده قبولی در دانشگاه تا دستگیری کلاهبرداری حرفه ای در تبریز
عضو شورای اسلامی شهر تبریز، با ارسال نامهای خطاب به مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، خواستار ثبت ۲۵ آبانماه بهعنوان روز بزرگداشت ستارخان، سردار ملی، و علامه محمدتقی جعفری در تقویم رسمی کشور شد.
روایت تاریخ از اعتراض خیابانی به امضای یک فرمان، نشان داد که مشروطه محصول یک مبارزه پیچیده، چندلایه و خونین بود. تبریز در این میان، نه تنها یک شهر معترض، که یک سازمان تمامعیار بود؛ با هستههای مخفی، واعظان نفوذی و سرمایههایی که برای آزادی به میدان آمدند.
مهمترین و ماندگارترین ابتکار عمل مرکز غیبی، مشروعیت بخشیدن به مبارزه مسلحانه مردمی تحت عنوان مجاهد بود. رهبران این سازمان، نیاز به نیروی نظامی منظم و ایدئولوژیک داشتند که وفادار به آرمان مشروطه باشد. بنابراین، به صورت کاملاً مخفیانه، شروع به جذب، آموزش و سازماندهی جوانان غیور و معتقد از میان پیشهوران و اصناف مختلف کردند. به این ترتیب بود که واژه مجاهد برای اولین بار در گفتمان سیاسی ایران به معنای مبارز مسلح انقلابی رواج یافت.
عضو شورای اسلامی شهر تبریز با ارسال نامهای به شهردار تهران خواستار بازسازی، تجلیل و بازگشت شکوه به آرامگاه سردار ملی ایران ستارخان شد.
مرکز غیبی یک باشگاه یا انجمن معمولی نبود. یک سازمان مخفی انقلابی با قوانینی سختگیرانه بود. شرط عضویت در آن، پذیرش چهار اصل غیرقابل مذاکره ایرانی بودن، تعهد به دین اسلام، قدرت حفظ اسرار مطلق و اطاعت محض از تصمیمات کمیته مرکزی بود.
در مطالب پیشین، از نقش بیبدیل توده مردم و واعظان بیدارگر در جنبش مشروطه تبریز سخن گفتیم. اما این پرسش اساسی باقی ماند که اندیشه نوخواهی و قانونطلبی، نخست از کجا و توسط چه کسانی به این دیار وارد شد؟ پاسخ را باید در طبقهای جستجو کرد که رگهای اقتصاد ایران را در دست داشتند: بازرگانان و بازرگانزادگان آذربایجانی.
به گفته تاریخنگارانی چون کسروی، سهم اصلی در بیدارسازی توده مردم در مشروطه برعهده سخنوران بود. این واعظان، اگرچه غالباً لباس روحانیت بر تن داشتند، اما از بطن همین توده برخاسته بودند و دردها و رنجهای آنان را به خوبی درک میکردند.
برای درک بهتر جایگاه توده مردم در انقلاب مشروطه آذربایجان در ایران، باید به این پرسش کلیدی پاسخ داد: عامه مردم چگونه بیدار شدند و به جنبش مشروطه پیوستند؟ چه عواملی باعث شد تا مردم، صنف به صنف و محله به محله، به صف مشروطهخواهان بپیوندند؟
ستون «مشروطه آذربایجان» در پایگاه خبری مساوات نیوز، برای مقابله با غبار فراموشی تاریخی نشسته بر روی دلاوریهای توده مردم ایجاد شده است تا غبار از آن برگیریم و دلاوری های دلاوران انقلاب مشروطه در تبریز و آذربایجان را خوانشی دیگرباره کنیم. هدف ما از این ستون تنها بازگویی تقویم رویدادها نیست؛ بلکه احیای روایت زندگی است.